Weryfikacja i walidacja produktu

W testowaniu oprogramowania ważne są dwa najszersze pojęcia – weryfikacja i walidacja. Weryfikację postrzegać możemy, jako odpowiedź na pytanie: „Czy produkt tworzony jest prawidłowo?”, a kolei walidacja to pytanie: „Czy tworzony produkt jest prawidłowy?”.

Prawidłowo – czyli zgodnie z wytycznymi sztuki programowania, z zastosowaniem najbardziej odpowiednich metod, języka programowania i najbardziej wydajnych algorytmów. Weryfikacja dokonywana jest podczas testów systemowych pojedynczego produktu, oraz testów integracyjnych, po wprowadzeniu produktu do istniejącego już i działającego środowiska informatycznego.

Weryfikację można wykonywać na dwa sposoby – statyczny i dynamiczny. Testowanie statyczne to po prostu inspekcja kodu. Wykonywana jest przed skompilowaniem programu, i ma na celu wykrycie, czy programowanie było spójne, czy nie zawiera błędów, zbędnych fragmentów kodu mogących mieć wpływ na wydajność systemu. Weryfikacja dynamiczna przeprowadzana jest już po uruchomieniu programu, z użyciem danych testowych, i kontroluje zachowanie systemu widoczne dla użytkownika.

Prawidłowy – to z kolei sprawdzenie, czy produkt końcowy zawiera w sobie wszystkie wymagane przez klienta funkcjonalności, czy działa stabilnie i prawidłowo komunikuje się z pozostałymi systemami bądź użytkownikami. W walidacji produktu największe znaczenie mają analiza dokumentacji oraz testy akceptacyjne użytkownika końcowego. Tu dochodzi do kontroli oprogramowania pod względem formalnym.

Dość często popełnianym błędem jest walidacja produktu dopiero na sam koniec, podczas testów akceptacyjnych. Takie działanie powoduje, że koszta usunięcia błędów są dużo wyższe, niż były by, gdyby walidacji dokonano na wcześniejszych etapach projektu, a niewykryte błędy analityczne nie doprowadziłyby do ich przeniesienia na środowisko programistyczne.

Powrót do działu Testowanie

Przejdź do Etapów testowania